Spring naar inhoud

Begrijp dit symptoom

Angst in de overgang

Laatst bijgewerkt 5 min lezen
Voor veel vrouwen is dit de eerste keer. Je hormonen sturen je stressrespons mee.

Inzicht

De essentie

Dit symptoom ontstaat door de hormonale verschuivingen die je lichaam ondergaat. Begrijpen wat er gebeurt helpt je beter om te gaan met wat je voelt.

De oorzaak

Oestrogeen en progesteron hebben invloed op de hersensystemen die je stemming en je stressrespons regelen. Wanneer die hormonen in de perimenopauze beginnen te schommelen en te dalen, komt je "kalmeringssysteem" minder makkelijk tot rust. Slecht slapen, opvliegers en stress maken het sterker. Bij veel vrouwen is dit de eerste keer dat ze angst zo voelen.

Wat helpt

Begin bij de basis: je slaap beschermen, regelmatig bewegen, minder alcohol en cafeïne, en een ademhalings- of pieker-techniek die je kan gebruiken op het moment zelf. Cognitieve gedragstherapie (CGT) helpt goed tegen aanhoudende angst. Blijft de angst je leven sturen, dan verdient het een gesprek met een zorgverlener die de overgang door en door kent.

Eerlijk en transparant

De meest voorkomende vragen

Het kan verontrustend voelen, zeker als je jezelf nooit een angstig type vond. Toch komt angst in deze fase vaak voor, en het risico erop stijgt in de perimenopauze. Dat komt niet alleen doordat je hersenen zich aanpassen aan een nieuw hormonaal evenwicht: progesteron houdt via een omweg je kalmeringssysteem mee op gang, en net dat systeem verzwakt wanneer je hormonen dalen en schommelen.

Veel vrouwen ervaren angst voor het eerst in hun veertig, en dat verrast. Oestrogeen en progesteron hebben invloed op de hersengebieden voor stemming en stress: progesteron houdt via een tussenstof je hersenen kalm, en die tussenstof daalt mee wanneer progesteron daalt. Als je hormonen schommelen en dalen, kan je systeem gevoeliger worden, waardoor angst of een paniekaanval sneller de kop opsteekt. Dat gebeurt niet bij iedereen.

Logische vraag, want de klachten lijken sterk op elkaar. Een opvlieger geeft een snellere hartslag, warmte en zweet, precies de lichamelijke signalen die ook bij een paniekaanval horen, waardoor het ene het andere kan versterken of uitlokken. Onderzoek toont bovendien een verband tussen angst en opvliegers, al is niet duidelijk wat eerst komt.

Belangrijke vraag, en het antwoord zit in het patroon. Als de angst dagelijks aanhoudt, je gaat vermijden wat je vroeger gewoon deed, of je functioneren thuis of op het werk eronder lijdt, kan er sprake zijn van een angststoornis of een depressie. Denk je aan jezelf iets aandoen, wacht dan niet en bel je huisarts of 1813 (Zelfmoordlijn).

Goede reflex om breder te kijken, want de overgang is niet de enige mogelijke verklaring. Ook een snel werkende schildklier, een tekort aan ijzer of vitamine B12, te veel cafeïne, bepaalde medicatie en langdurige stress kunnen angst geven. Een bloedonderzoek bij je huisarts sluit veel van die oorzaken snel uit.

Logische vraag, en het eerlijke antwoord is genuanceerd. De studies over hormoontherapie en angst zijn gemengd: het wordt niet voorgeschreven om angst op zich te behandelen. Onrechtstreeks kan ze wel verschil maken, want wie minder opvliegers heeft en beter slaapt, voelt zich vaak rustiger. Dat je hormonen een rol kunnen spelen, staat daar los van: bij angst die nieuw is of veel heviger dan je ooit kende, hoort de perimenopauze mee in beeld.

Je hart bonst zonder dat je iets gedaan hebt. Je piekert over dingen die je vroeger amper raakten. En soms slaat de angst zomaar toe, midden op een gewone dag. Misschien overkomt het je voor het eerst, net nu je in de veertig bent. Op deze pagina lees je waarom angst zo vaak bij de overgang hoort, hoe je paniek en opvliegers uit elkaar houdt, wanneer het meer is dan de overgang en wat echt helpt.

Zo omschrijven vrouwen het

"Ik voel me onrustig zonder te weten waarom."

"Midden in de nacht schiet ik wakker met een bonkend hart."

"Kleine dingen doen me plots in paniek schieten."

"Ik herken mezelf niet meer, ik was nooit een angstig type."

Herkenbaar? Dan ben je met veel. Angst en gespannenheid horen bij de meest gemelde mentale klachten in de overgang, en voor een grote groep vrouwen is het de allereerste keer dat ze het zo ervaren.1 Net daarom legt bijna niemand meteen de link met hormonen.

Waarom angst juist nu opduikt

Oestrogeen en progesteron doen meer dan je cyclus regelen. Ze hebben ook invloed op de hersensystemen die je stemming en je stressrespons regelen. Oestrogeen hangt samen met serotonine, de boodschapperstof die je humeur stabiel houdt. Progesteron wordt in de hersenen omgezet in een stof die via GABA een kalmerend effect heeft, een soort natuurlijke rem op je stresssysteem.

In de perimenopauze gaan die hormonen niet gelijkmatig omlaag, ze schommelen sterk van dag tot dag. Juist die schommelingen kunnen je stresssysteem gevoeliger maken, waardoor angst sneller opkomt en minder makkelijk weer wegebt.2 Niet iedereen merkt daar evenveel van. Dat verklaart waarom vrouwen die nooit angstig waren er nu plots last van krijgen.

Angst reist bovendien zelden alleen. Slecht slapen, nachtzweten en stemmingswisselingen komen in dezelfde fase vaker voor, en elk daarvan zet je zenuwstelsel extra onder druk. Daarom voelt de onrust de ene week zwaarder dan de andere.

Angst, opvliegers en paniekaanvallen

Een opvlieger en een paniekaanval voelen verwarrend gelijkaardig. Beide geven een snellere hartslag, warmte, zweet en soms een beklemd gevoel. Een opvlieger kan zo een paniekreactie uitlokken, en omgekeerd kan angst een opvlieger heftiger doen aanvoelen. Onderzoek bevestigt een verband tussen angst en opvliegers, al is niet duidelijk wat het andere in gang zet.

Krijg je aanvallen van intense angst met hartkloppingen, kortademigheid of duizeligheid die na enkele minuten weer wegtrekken? Dat kunnen paniekaanvallen zijn. Ze voelen heftig aan en zijn op zich zelden gevaarlijk. Laat een eerste aanval altijd nakijken, en ook aanvallen die anders verlopen dan je gewend bent of die samengaan met pijn op de borst, kortademigheid of flauwvallen. Zo sluit een arts eerst een hartprobleem uit.

Er is ook goed nieuws: bij een deel van de vrouwen nemen de angstklachten weer af zodra de hormonen na de perimenopauze stabieler worden.

Wanneer angst meer is dan de overgang

Angst hoort bij het leven en verdwijnt meestal vanzelf als de aanleiding weg is. Het wordt iets om aan te pakken wanneer het patroon kantelt: de angst houdt dag na dag aan, je begint dingen te vermijden die je vroeger gewoon deed, of je functioneren thuis of op het werk lijdt eronder. Dan kan er sprake zijn van een angststoornis of een depressie, en dat is goed behandelbaar.

Laat het ook nakijken als je niet zeker weet of de overgang de enige oorzaak is. Een schildklier die te snel werkt, een tekort aan ijzer of vitamine B12 en sommige medicatie kunnen dezelfde klachten geven.

Denk je eraan om jezelf iets aan te doen, wacht dan niet. Bel je huisarts, of de Zelfmoordlijn op 1813 (gratis, dag en nacht). Je hoeft dit niet alleen te dragen.

Wat je zelf kan doen

Er bestaat geen pil die angst wegneemt, maar er zijn gewoontes met stevig bewijs erachter, en ze ondersteunen meteen je algemene gezondheid.3

  • Beweeg regelmatig. De Wereldgezondheidsorganisatie raadt zo'n 150 minuten matig intensieve beweging per week aan, bijvoorbeeld stevig wandelen of fietsen. Beweging heeft een bewezen kalmerend effect op stemming en stress.
  • Bescherm je slaap. Te weinig slaap maakt angst erger, en angst maakt slapen moeilijker. Word je wakker van nachtzweten, bespreek dat dan met een arts, want het is behandelbaar. Meer hierover lees je bij slaapproblemen.
  • Minder alcohol en cafeïne. Beide voeden onrust en verstoren je slaap. Een sterke koffie of een glas wijn kan het gevoel van angst versterken zonder dat je het meteen doorhebt.
  • Oefen een ademhalingstechniek. Rustig en traag uitademen zet je lichaam een signaal dat het gevaar voorbij is. Het werkt het best als je het oefent op kalme momenten, zodat je erop kan terugvallen wanneer de spanning oploopt.
  • Overweeg cognitieve gedragstherapie. CGT leert je piekerpatronen herkennen en doorbreken, en heeft goede resultaten bij angst in de overgang.

Helpt hormoontherapie?

Hormoontherapie wordt niet voorgeschreven om angst op zich te behandelen. Voor oestrogeen zijn de studies naar het effect op angst gemengd: sommige tonen een effect, andere niet.4,5,6

Voor progesteron ligt dat net iets anders. Progesteron wordt in de hersenen omgezet naar allopregnanolon, dezelfde stof die je kalmeringssysteem aanstuurt via GABA.7 In onderzoek zag men bij orale progesteron een gunstig effect op de slaap, al verschillen de studies onderling, en rapporteerden vrouwen in de perimenopauze minder hinder van de overgang in hun dagelijkse leven.8,9 Het wordt daarom niet ingezet als een specifiek middel tegen angst, maar het mechanisme sluit wel aan bij wat er hormonaal verandert, en de reactie verschilt van vrouw tot vrouw.

Onrechtstreeks kan hormoontherapie ook via een andere weg verschil maken. Wie door opvliegers en nachtzweten niet doorslaapt, komt overdag gespannener uit de hoek. Worden die klachten behandeld, dan zakt vaak ook de onrust. Overweeg je hormoontherapie voor andere overgangsklachten, dan is dit dus mooi meegenomen.

Is de angst uitgesproken of gaat ze samen met een depressieve stemming? Leg dat dan voor aan een arts. Een zorgverlener die de overgang goed kent, bekijkt samen met jou welke vorm (oestrogeen, progesteron, of een combinatie) in jouw situatie zinvol en veilig is.

Waar kan je terecht?

Blijft de angst je leven sturen, of maak je je zorgen over paniekaanvallen? Dan hoef je dit niet alleen uit te zoeken.

Je huisarts is een goed eerste aanspreekpunt. Die kan met een bloedonderzoek andere oorzaken uitsluiten, je zo nodig doorverwijzen naar een gynaecoloog of een psycholoog, en samen met jou de eerste stappen zetten. Sommige Belgische ziekenhuizen hebben ook een aparte menopauzeraadpleging.

Wil je meteen iemand spreken die zich dag in dag uit met de overgang bezighoudt? Op Uma vind je zorgverleners die gespecialiseerd zijn in de (peri)menopauze. Je consult verloopt online, je bespreekt er al je klachten samen, ook de mentale, en je vertrekt met een concreet plan. Uma is vooral actief in België, Nederland, Luxemburg en Frankrijk, maar elke vrouw in Europa kan bij een zorgverlener op Uma terecht. Voorschriften zijn geldig in heel Europa.

Bronnen

  1. Bromberger, J.T. et al. (2013). Does Risk for Anxiety Increase During the Menopausal Transition? Study of Women's Health Across the Nation (SWAN). Menopause, 20(5), 488–495.
  2. Lang, X.-L. et al. (2025). From physiology to psychology: An integrative review of menopausal syndrome. World Journal of Psychiatry.
  3. Wereldgezondheidsorganisatie (2024). Physical activity (fact sheet).
  4. Rozenberg, S. et al. (2026). Richtlijnen Menopauze. Belgian Menopause Society.
  5. National Institute for Health and Care Excellence (2024). Menopause: identification and management. NICE Guideline NG23.
  6. BCFI (2025). Hormoontherapie tijdens de perimenopauze: voor- en nadelen.
  7. McEvoy, K. & Osborne, L.M. (2019). Allopregnanolone and reproductive psychiatry: an overview. International Review of Psychiatry, 31(3), 237–244.
  8. Nolan, B.J., Liang, B. & Cheung, A.S. (2021). Efficacy of Micronized Progesterone for Sleep: A Systematic Review and Meta-analysis of Randomized Controlled Trial Data. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 106(4), 942–951.
  9. Prior, J.C., Cameron, A., Fung, M. et al. (2023). Oral micronized progesterone for perimenopausal night sweats and hot flushes: a Phase III Canada-wide randomized placebo-controlled 4 month trial. Scientific Reports, 13(1), 9082.

De inhoud van deze pagina is bedoeld als informatie en vervangt geen medisch advies. Raadpleeg een arts voor een persoonlijke beoordeling.

Deel dit artikel
Uma

Geschreven door

Uma Health